Artikel in Haarlems Dagblad 12 november 2007
Lofzang op 'ouderwetse' nieuwbouw
DOOR PAUL VAN DER KOOIJ
HOOFDDORP - Een boek maken over je eigen wijk, met als eerste foto 'Ons huis op Landlust'. Dan moet je wel in een heel bijzondere wijk wonen. Klopt, vindt Hans Poulssen van het splinternieuwe Eiland 2 van Floriande. "Het ziet er ouderwets uit, niet modern, niet 21ste eeuws. Het is ontworpen als Limburgs dorpje of als een Hollands vestingstadje." Stadsarchitect Fred Kaaij leidt héél regelmatig statenleden, ambtenaren en gemeentebestuurders rond in dit bijzondere stukje Vinex in de oksel van Drie Merenweg/Bennebroekerweg: "Verantwoorde architecten met zo'n gaydesign brilletje, die lopen met hun neus in de lucht over het eiland en zeggen dan: 'Dit kan toch niet, dit kan toch niet'."
"Het is een controversiële
woonbuurt, met zijn neotraditionele bouwwijze", schrijft Poulssen in zijn
voorwoord. Bewoners noch stadsarchitect zitten ermee. Want, zo weten ze: de
mensen wonen er graag. Of, zoals Poulssen het noemt: 'er is een cultuur aan het
ontstaan, waar mensen elkaar kennen en elkaar durven aan te spreken op gedrag'.
Waarom dat zo is, wil de sociaal geograaf, gemeenteambtenaar én voorzitter van
de bewonersvereniging via het schrijven van het boek ontdekken, meldt hij in
datzelfde voorwoord. Kaaij heeft wel een verklaring: "Het is een sfeer van
thuiskomen, feel good, een goede mix van stedenbouw, architectuur, openbare
ruimte, materiaalgebruik en details: alles is even netjes op het tuttige af
gedetailleerd." Zo is er om de zoveel meter een voordeur, waar altijd wel
een huisvrouw of huisman achter kan staan. Aan de straatkant zie je alleen
voorkanten. En de witte huizen zijn wit door het Duitse, goed witblijvende keim
en niet door witte muurverf - daar hebben bewoners nog voor gevochten.
Op Eiland 2 staan 276 woningen, van relatief goedkope appartementen tot dure
eengezinswoningen en penthouses. De eerste huurwoning werd maart 2003
opgeleverd, de laatste koopwoning mei 2004. Er wonen inmiddels zo'n 700 mensen,
veelal afkomstig uit Amsterdam en Haarlem. Eiland is overigens een groot woord,
laat Poulssen weten. Want de sloot die Eiland 2 scheidt van Eiland 3 is slechts
16 meter breed. Maar toch, je gaat een brug over en je komt in een heel andere
wereld. Jouw wereld, jouw eiland. In principe wordt niet in de straten
geparkeerd, maar in de hoven achter de woningen. Daardoor kunnen kinderen goed
op straat spelen. Op pleinen en in de groenzoom staan vijftig lekker zittende
bankjes, waar mensen elkaar kunnen ontmoeten en rustig met elkaar kletsen. Toch
zijn de architecten Ton en Kok Mulleners niet over alles even tevreden. Het
groen vinden ze te karig voor een tuindorp, maar ook voor een vestingstad:
"Ook daar vind je veel grote statige bomen. Zelfs de grote boom bij het
voorplein is maar een klein sprietje geworden." De architecten groeiden op
in Sittard, hebben een vestiging in het witte stadje Thorn en wilden op Eiland 2
'het midden houden tussen een vestingstad en een tuindorp': "Bij een
vestingstad moet je ook binnen bepaalde lijnen blijven, waar we graag net van
afwijken. En bij dorp.houd je altijd contact met het landschap er omheen."
Een dorp verdient een centraal dorpsplein en over de grootte daarvan hebben de architecten goed nagedacht: niet meer dan dertig meter breed. Want je moet naar elkaar kunnen roepen, elkaar kunnen herkennen. En het werkt, ook zónder cafés, restaurants of winkels. Er wordt gezamenlijk gepicknickt en gevolleybald, Sinterklaas komt er jaarlijks, Sint Maarten en Pasen hebben er iets speciaals - laten de vele foto's van het leven in de wijk zien. Ook de verschillende straten, huizen, deuren, daken, metselboogjes, verzorgde daklijsten, sierlijke nokkopjes en andere details zijn te zien, plus ander werk van de architecten, vestingsteden en voorstudies. Ook de verschillende jaargetijden passeren de revue. Een vader en kind voor het raam. Enthousiaste armen omhoog bij de oprichting van een kopersvereniging in 2002. "Het is en blijft vooral een fotoboek, waarmee ik wil laten zien hoe Eiland 2 geworden is", schrijft Poulssen. Hij begon al te fotograferen toen hij nog slechts belangstellende was voor een papieren wijk. Ook Rob en Marja Blauw waren er vroeg bij. Eigenlijk zochten ze een woning uit de jaren dertig in Haarlem. En dan nog eentje met aan drie zijden ramen, wat het onbetaalbaar maakte. Mét vlag zijn ze te zien op de plek van hun 'droomhuis' én bij de oplevering. Voor de website www.eiIand2.nl verzorgden de Blauwtjes het bouwnieuws, wat niet gemakkelijk was op het afgesloten eiland. Kreeg de site tijdens de bouw tweehonderd bezoekjes per dag, tegenwoordig zijn dat er honderd. En nog altijd werkt het forum. Ging het vooraf over schotelantennes (niet aan straatkant!), later over de parkeersituatie (niet op straat!), tegenwoordig over hoogspanningskabels en een zoekgeraakt skateboard.
'Ik breng het boek bij je
langs'
"Wil je het boek hebben, mail me en ik breng het binnen twee weken langs.
Uiteraard kun je ook even bij ons langskomen op Landlust 1, het vrijblijvend
inzien en kopen - als we het nog op voorraad hebben." Zo maakt Hans
Poulssen op www.eiland2.nl
reclame voor zijn boek
StadsDorp. "Het is een mooi hardcover boek geworden met 100 pagina's in
kleur. En het is te koop voor 35 euro, best veel, maar het is een kwalitatief
mooi uitgevoerd boek en een kleine oplage." Hoewel het vooral is bedoeld
voor de wijk, ligt het boek ook bij boekhandel Stevens, tegenover het
gemeentehuis. Altijd handig als een ambtenaar of gemeentebestuurder wil zien hoe
een succeswijk is opgebouwd.
ISBN: 978-9-0787-3304-1. Uitgeverij Jachpo (Jesper, Anna, Corinne en Hans
Poulssen/ www.jachpo.nl).