Nieuwsartikel  

Artikel Haarlems Dagblad  1 juni 2005

'Het lijkt hier wel een filmstadje'

Rubriek: Nieuwbouw op rapport

door Henk Geist

De nieuwbouw in de Haarlemmermeerse Vinexwijken gaat in deze rubriek op rapport. Zowel de bewoners als de architectuurcriticus van Haarlems Dagblad, Frank van de Poll, leggen een woning langs de meetlat Vandaag de woning van de familie Björn Roomeijer en Babette van der Zwan op eiland 2 van Floriande. Type Atalanta, ontworpen door Mulleners + Mulleners Architecten.

Het is één van de populairste eilanden van Floriande. De sfeer op eiland 2 houdt het midden tussen een tuindorp en een vestingstadje, een 19^de eeuws Brabants dorpje met smalle straten, zonder geparkeerde auto's, en met boogvormige poortjes. Toch vielen Björn en Babette niet direct op het nostalgische sfeertje. „We hadden ons voor drie verschillende eilanden opgegeven. Dit huis stond niet boven aan het lijstje", zegt Björn, „als zich maar iets goeds zou aandienen. Maar we kwamen overal op de reservelijst." Toen kwam opeens het belletje dat ze op eiland 2 terecht konden. „En het bevalt ons hartstikke

goed", verzekert Babette. „We hebben een tuin op het zuiden, we wonen aan het water, we kijken uit op een ander eiland, er is niet te veel verkeer, het huis is groot genoeg voor onze kinderwens. En die nostalgische stijl vinden we toch wel heel erg leuk. Ik dacht eerst: het lijkt wel een filmstadje. Het eiland is meteen sfeervol en klaar. Ik heb nog geen enkele keer gedacht dat het om nieuwbouw gaat. Iedereen die op bezoek komt is ook enthousiast." Toch heeft de dorpse architectuur een paar nadelen. Het keukenraam aan de voorzijde bijvoorbeeld komt tot ongeveer vijftig centimeter boven de grond. Babette: „Daar klaagt bijna iedereen over. Je kunt dan geen keukenblad voor dat raam maken, je krijgt dus niet de meest praktische indeling van je keuken." De auto's moeten worden geparkeerd op binnenhoven. Björn: „Bezoek komt vooral door de achterdeur. Dat heeft wel iets gezelligs, maar er zit geen bel bij de achterpoort. En als je door de voordeur wilt moet je helemaal omlopen." Na enige discussie komen ze uit op een 8,5 als cijfer.

„Dit soort wijkjes zie je steeds vaker in Nederland. Dat heeft te maken met angst", stelt Frank van de Poll. „We hebben een economische recessie in Nederland, we hebben een millenniumwisseling gehad. Dan 'zoeken mensen veiligheid, ze kijken liever in het verleden dan in de toekomst, ze kiezen voor

knus en gezellig. Dat vinden ze in dit soort architectuur. Het is net een oud dorp, maar het is in één keer uit de grond gestampt. We leven ondertussen

in een andere tijd en architectuur moet de eigen tijd weerspiegelen. Als je terug valt op oude vormen dan komt de bouwkunst los te staan van de tijdgeest. Ik ben geen voorstander van dit soort oubollige architectuur. Ik vind het veel te knus en te truttig, dat zou me naar de keel grijpen. Maar als je hier van houdt, dan woon je in een heel leuk wijkje, het is stedenbouwkundig best aardig gedaan. Een zeven."